Hart van Hoorn maakt zich grote zorgen over de financiële en bestuurlijke koers van de verbouwing van het Westfries Museum. Uit recente raadsstukken blijkt dat het project inmiddels kampt met een extra tekort van minimaal € 3,6 miljoen aan nog te vinden externe financiering, bovenop de miljoenen die al eerder via subsidies en fondsenwerving moesten worden binnengehaald. Tegelijkertijd is de post onvoorzien, bedoeld om tegenvallers bij deze complexe restauratie op te vangen, vrijwel leeg, terwijl het zwaarste deel van de verbouwing nog moet beginnen.
Tijdens de uitvoering zijn inmiddels forse bouwkundige tegenvallers aan het licht gekomen. De staat van meerdere monumentale panden blijkt aanzienlijk slechter dan vooraf ingeschat, met onder meer ernstige constructieve problemen bij Roode Steen 15 en 16. De precieze financiële gevolgen daarvan worden nog onderzocht, maar duidelijk is al wel dat de financiële ruimte om nieuwe tegenvallers op te vangen uiterst beperkt is. Dat maakt het project kwetsbaar en onzeker.
Daar komt bij dat het college inmiddels onderdelen van het door de raad vastgestelde Programma van Eisen heeft moeten aanpassen. Zo worden delen van het gebouw niet langer als volwaardige expositieruimte ingericht. Dat betekent concreet: het plan wordt soberder, de inhoud wordt beperkter, maar de financiële risico’s blijven onverminderd groot. Voor Hart van Hoorn is dit een belangrijk waarschuwingssignaal dat de oorspronkelijke ambities en de beschikbare middelen steeds verder uit elkaar beginnen te lopen.
De vergelijking met grote projecten elders in het land die langzaam maar zeker ontspoorden, dringt zich steeds meer op. Zeker nu Hoorn richting het zogenoemde ravijnjaar gaat, waarin de gemeentefinanciën fors onder druk komen te staan, is voorzichtigheid geboden. In zo’n situatie geldt een simpele waarheid: wat er niet is, kun je niet uitgeven. Blijven rekenen op geld dat nog niet binnen is, terwijl de risico’s zich opstapelen, is geen verantwoord financieel beleid.
Hart van Hoorn pleit daarom voor een pas op de plaats en een herijking van het project. Wij zijn nadrukkelijk voor het behoud en het toekomstbestendig maken van het Westfries Museum, maar wel binnen realistische en beheersbare kaders. Dat betekent wat ons betreft: focus op de kern en maak scherpe keuzes. Geen expositieruimte in de tuin, maar een sobere inpandige oplossing, en geen horeca in het museum. Op en rond de Roode Steen is al meer dan voldoende horeca aanwezig, terwijl deze toevoegingen vooral extra kosten, risico’s en complexiteit met zich meebrengen.
Tot slot vindt Hart van Hoorn dat de gemeenteraad nu weer nadrukkelijk aan zet moet zijn. De huidige situatie vraagt om openlijke keuzes tussen verschillende scenario’s: wat kan wel, wat kan niet en wat is financieel verantwoord? Die discussie hoort niet achteraf gevoerd te worden, maar vooraf, op basis van volledige en eerlijke informatie. De vraag is simpel: sturen we nu bij, of rijden we door tot het echt niet meer kan? Hart van Hoorn kiest voor realisme, verantwoordelijkheid en bescherming van de Hoornse financiën.
